- نویسنده: محسن پوردادفر
صحنهای که حین سخنرانی نخستوزیر رژیم جعلی صهیونیستی در سازمان ملل متحد رقم خورد، بیش از هر چیز نشاندهنده انزوای عمیق و بیسابقه رژیم صهیونیستی و شخص نتانیاهو بود. وقتی نخستوزیر این رژیم جنایتکار پشت تریبون مجمع عمومی ایستاد، دهها هیئت نمایندگی سالن را ترک کردند تا جایی که سالن مجمع خالی از جمعیت شد. این خروج دستهجمعی، نه یک اعتراض نمادین، بلکه فریاد بلند جامعه جهانی علیه جنایات جاری در غزه و کرانه باختری بود. نتانیاهو که با حکم بازداشت دیوان کیفری بینالمللی بهعنوان جنایتکار جنگی شناخته میشود، تلاش کرد با لحنی پرخاشگرانه منتقدان را «بزدل» بخواند. اما واقعیت تلختر از آن بود که او بتواند با کلماتش بپوشاند. رهبران کشورهای اروپایی و عربی روز قبل از او در همان سالن، رژیم صهیونیستی را به خاطر کشتار گسترده کودکان و محاصره غزه محکوم کرده بودند. نخستوزیر انگلیس از مرگ هزاران غیرنظامی سخن گفت و رئیسجمهور فرانسه از نقض روزانه حقوق فلسطینیان در کرانه باختری یاد کرد. حتی متحدان سنتی این رژیم هم دیگر نمیتوانند چشم بر واقعیت ببندند.
در خیابانهای نیویورک هم همین انزوا خود را نشان داد. حدود چند صد نفر از معترضان، از جمله بازیگران و چهرههای شناختهشدهای چون سوزان ساراندون و هانا این بایندر، مقابل مقر سازمان ملل تجمع کردند. پلیس نیویورک حدود صد نفر را بازداشت کرد، اما صدای اعتراض خاموش نشد. معترضان با شعار «نتانیاهو به جهنم» و «فلسطین را آزاد کنید» اعلام کردند که این رژیم حق ندارد از تریبون سازمان ملل برای توجیه جنایاتش استفاده کند. در همان حال، گروههای حقوق بشری سازمان ملل را متهم کردند که میزبان یک جنایتکار جنگی شده است.
نتانیاهو در سخنرانیاش کوشید با حمله به شهردار نیویورک و برخی کشورهای اروپایی، توپ را به زمین دیگران بیندازد. او ادعا کرد اسرائیل مرتکب نسلکشی نشده، بلکه از آن جلوگیری کرده است. این ادعا در حالی مطرح شد که هزاران کودک در غزه کشته شدهاند و گزارشهای متعدد بینالمللی از نابودی سیستماتیک زیرساختهای حیاتی سخن میگویند. حتی تلاش او برای ملاقاتهای دیپلماتیک هم محدود به چند کشور کوچک بود و از دیدار با رئیسجمهور آمریکا خبری نبود.
این صحنه، نتیجه مستقیم سیاستهای اشغالگرانه و کشتار بیوقفه رژیم صهیونیستی است. وقتی دهها هیئت نمایندگی سالن را ترک میکنند و خیابانهای نیویورک پر از شعارهای ضدصهیونیستی میشود، دیگر نمیتوان از انزوا سخن نگفت. نتانیاهو که برای انتخابات داخلی خود به این تریبون نیاز داشت، با تصویری از یک رهبر منزوی و مورد نفرت جهانی مواجه شد. مقاومت مردم فلسطین و وجدان بیدار ملتها نشان داد که رژیم صهیونیستی هرچند به حمایت برخی قدرتها تکیه کند، نمیتواند حقیقت جنایاتش را پنهان سازد. انزوای امروز این رژیم، آغاز راهی است که به پایان اشغال و تحقق حقوق مردم فلسطین میانجامد.