• نویسنده: احسان میرباقری

گزارش پولیتیکو تصویری قابل تأمل از وضعیت حزب جمهوری‌خواه در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا ارائه می‌کند. حزبی که تلاش دارد با تزریق حجم سنگینی از منابع مالی، کرسی‌های خود را حفظ کند، اما با مشکلی مواجه شده که با آگهی تلویزیونی، کمک انتخاباتی و هزینه‌های سنگین تبلیغاتی به‌راحتی حل نمی‌شود: فشار مستقیم جنگ بر زندگی روزمره مردم.

پولیتیکو عنوان کرده است که جمهوری‌خواهان در هفته‌های اخیر با سرعت زیادی پول وارد رقابت‌های انتخاباتی کرده‌اند، اما همزمان افزایش قیمت سوخت، فضای سیاسی را علیه آنها دشوار کرده است. میانگین قیمت بنزین معمولی در آمریکا روز دوشنبه به حدود ۴.۴۸ دلار در هر گالن رسید و گازوئیل نیز از مرز ۶ دلار عبور کرده است. رویترز نیز گزارش داده که قیمت گازوئیل آمریکا نسبت به سال گذشته حدود ۷۶ درصد افزایش یافته و بنزین حدود ۴۱ درصد گران‌تر شده است.

این فقط یک عدد در جدول‌های جایگاه‌های سوخت نیست. گازوئیل مستقیماً با کامیون‌ها، کشاورزی، حمل‌ونقل، تولید و قیمت کالاها ارتباط دارد. به همین دلیل فشار آن از جایگاه سوخت به فروشگاه، مزرعه و کارخانه منتقل می‌شود. رویترز می‌گوید آمریکایی‌ها از زمان آغاز جنگ، ده‌ها میلیارد دلار بیشتر برای سوخت هزینه کرده‌اند و بخش قابل توجهی از این افزایش هزینه مربوط به گازوئیل بوده است.

نکته مهم این گزارش این است که آثار این وضعیت حتی به ایالت‌هایی رسیده که جمهوری‌خواهان معمولاً در آنها حاشیه امن بیشتری دارند. در آیووا، که کشاورزی و مصرف گازوئیل اهمیت ویژه‌ای دارد، فشار اقتصادی به موضوعی انتخاباتی تبدیل شده است. چاک گراسلی، سناتور جمهوری‌خواه، خواستار محدودکردن صادرات گازوئیل شده و چند عضو جمهوری‌خواه هیئت نمایندگی این ایالت نیز موضع مشابهی گرفته‌اند.

همزمان، اشلی هینسون، نامزد جمهوری‌خواه سنا در آیووا، و مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه سنا در میشیگان، خواستار پایان سریع جنگ ایران شده‌اند. رویترز گزارش داده که هر دو نفر پیش‌تر از سیاست‌های جنگی دولت ترامپ حمایت کرده بودند، اما اکنون افزایش هزینه سوخت و فشار اقتصادی را به‌عنوان مسئله‌ای جدی مطرح می‌کنند.

پولیتیکو گزارش می‌دهد جمهوری‌خواهان اکنون با یک مسابقه با زمان مواجه‌اند. گروه‌های وابسته به حزب پول زیادی برای تبلیغات وارد رقابت‌ها کرده‌اند، اما نگرانی این است که افزایش قیمت سوخت توجه عمومی را به‌اندازه‌ای تحت تأثیر قرار دهد که اثر تبلیغات انتخاباتی کاهش پیدا کند. این مسئله به‌خصوص برای سناتورها و نمایندگان جمهوری‌خواهی حساس است که باید درباره جنگ توضیح دهند. رأی‌دهنده ممکن است تبلیغ انتخابات را چند ثانیه ببیند، اما قیمت بنزین را هر بار که به جایگاه سوخت می‌رود مشاهده می‌کند. گازوئیل نیز برای کشاورز و راننده کامیون صرفاً یک شاخص اقتصادی نیست؛ مستقیماً هزینه تولید و حمل کالا را تعیین می‌کند.

گزارش پولیتیکو یک مسئله سیاسی بزرگ‌تر را نیز برجسته می‌کند. بخشی از جمهوری‌خواهان نگران‌اند که هزینه‌های زندگی و نارضایتی از عملکرد دولت، دیگر با شعارهای انتخاباتی پوشانده نشود.

در چنین شرایطی، حتی ایالت‌هایی که زمانی برای جمهوری‌خواهان امن‌تر تصور می‌شدند، دوباره زیر ذره‌بین قرار گرفته‌اند. آیووا نمونه روشن این وضعیت است؛ جایی که برخی نامزدهای جمهوری‌خواه فاصله خود را با سیاست جنگی دولت بیشتر کرده‌اند و نمایندگان جمهوری‌خواه نیز به محدودکردن اختیارات جنگی ترامپ رأی داده‌اند.

در چنین شرایطی، هزینه تبلیغات هرقدر هم بالا باشد، نمی‌تواند واقعیت اقتصادی مردم را حذف کند. حزب جمهوری‌خواه می‌تواند میلیون‌ها دلار برای خرید آگهی هزینه کند، اما نمی‌تواند تابلوی قیمت جایگاه سوخت را از مقابل چشم رأی‌دهنده بردارد. مسئله‌ای که زمانی در واشینگتن با نقشه جنگ، عملیات نظامی و محاسبات ژئوپلیتیک سنجیده می‌شد، اکنون در خیابان‌های آمریکا با قیمت هر گالن بنزین و گازوئیل اندازه‌گیری می‌شود.